www.komary.elk.pl

Odpychając od siebie, po czym wbiłam mu kolejny sztylet w serce. Wydał z siebie. Alcide przyjrzał jej się uważnie.. Poczułam przypływ adrenaliny. Spojrzałam na Trenta. Jego twarz nic nie wyrażała.. - Aro, Marku! – zawolałam zeskakując z grzbietu Blacka – I oto nadszedł koniec waszego panowania! Dwa tysiące lat czekaliście na ten dzień! Przez te wszystkie lata wiedzieliście, że kiedyś nastąpi! Skutecznie eliminowaliście każdy znak zapowiadający waszą zgubę! I oto jestem! – wygłosiłam swoją przemowę z wielką chwałą. Nie czułam współczucia dla zebranych przede mną, czekał ich los nie przeze mnie szykowany. Byłam tylko narzędziem…. Naprawdę można wytropić wampira?. Siedziałam przez chwilę nic nie robiąc. Dzień Nicka zaczynał się o sześć godzin wcześniej od mojego i na jego pociągłej twarzy ukazał się już wczesny cień zarostu. Pod¬bródek oparł na piersi, a krótkie czarne włosy zasłoniły mu oczy. Otworzyły się, kiedy prymitywna część jego ja poczuła mój wzrok. Przeciągnął się na krześle i westchnął, a ja się uśmiechnęłam..